خطاهای عملیات مکانیکی
این گسل ها بیشترین نسبت را به خود اختصاص می دهند و رایج ترین مسائلی هستند که در این زمینه با آن مواجه می شوند.
چسبندگی یا عدم کارکرد (باز/بستن): قطعاتی مانند پین پیوت، یاتاقان‌ها و شاتون‌های اتصال در اثر بارندگی و آلودگی دچار خوردگی طولانی مدت می‌شوند. همراه با عدم روانکاری، این امر باعث افزایش شدید مقاومت عملیاتی می شود که منجر به گیر کردن یا شکست کامل حرکت می شود.
سفر ناقص یا عملیات غیرهم‌زمان: تنظیمات نادرست نصب، تغییر شکل میله‌های اتصال، یا جابجایی سوئیچ محدود منجر به عملکرد ناهمگام در سه فاز می‌شود. به عنوان مثال، یک فاز ممکن است به طور کامل بسته شود در حالی که فاز دیگر یک شکاف را حفظ کند. عملیات اجباری می تواند باعث تمرکز استرس و آسیب اجزا شود.
آسیب به اجزای انتقال: نیروهای ضربه عملیاتی می توانند پین های محوری را تغییر شکل دهند، بازوهای میل لنگ را بشکنند یا میله های اتصال را خم کنند. علاوه بر این، خرابی اینترلاک مکانیکی بین تیغه اصلی و تیغه زمین، خطر مستقیم سوء عملکرد را ایجاد می کند.
خرابی مکانیزم الکتریکی: مشکلاتی مانند فرسودگی موتور، خرابی سیم‌کشی مدار کنترل، یا کهنه/نم کنتاکت‌های کمکی، عملکرد باز/بستن الکتریکی را کاملاً غیرفعال می‌کند و نیاز به اتکا به عملیات اضطراری دستی دارد.
خطاهای گرمای بیش از حد مدار رسانا
این عیب ها اغلب پنهان هستند و به راحتی می توانند منجر به حوادث جدی شوند.
تماس ضعیف در کنتاکت ها: فشار تماس بین کنتاکت های متحرک و ثابت به دلیل خستگی فنر فشاری، بازپخت، زنگ زدگی یا شکستگی ناکافی می شود. اکسیداسیون، فرسایش یا آلودگی روی سطوح تماس باعث افزایش شدید مقاومت تماس می شود که منجر به تولید حرارت مداوم در حین کار می شود.
اتصالات شل: گشتاور سفت شدن ناکافی روی پیچ های لنت ترمینال باعث می شود که آنها تحت تاثیر مکرر جریان بار و نیروهای الکترومغناطیسی اتصال کوتاه شل شوند. دمای نقطه تماس به سرعت افزایش می یابد. در موارد شدید، تماس ها می توانند قرمز بدرخشند یا حتی ذوب شوند.
عیوب طراحی ساختاری: برخی از مدل‌های اولیه از طراحی «نقطه تماس» استفاده می‌کردند که منجر به ناکافی بودن سطح تماس و ظرفیت حمل جریان می‌شد. این منجر به تشدید گرمایش هنگام حمل بارهای سنگین یا جریان های اتصال کوتاه می شود و به طور بالقوه باعث جوش شدن کنتاکت ها می شود.