ساختار یکپارچه مدولار
واحدهای عملکردی بسیار یکپارچه: اجزای اصلی - مانند کلیدهای مدار، ترانسفورماتورهای ولتاژ (PTs)، کنتاکت های جداکننده و برقگیر- با مکانیسم های عملیاتی و سیستم های تماس در یک واحد یکپارچه شده اند. انواع مختلف واحدهای قابل برداشت (به عنوان مثال، واحدهای قطع کننده مدار، واحدهای PT، واحدهای جداسازی) می توانند به طور مستقل عملکردهای الکتریکی مربوطه خود را انجام دهند.
طراحی ریل شاسی: دارای دو طرح ساختاری اصلی است: "نصب شده در وسط" (ریل هایی که در وسط کابینت قرار دارند) و "نصب شده روی زمین" (ریل های روی زمین). وارد کردن و برداشتن صاف از طریق یک میل لنگ سربی یا یک سیستم محرک هوشمند انجام می شود. برخی از مدل ها امکان حرکت مستقیم روی زمین را بدون نیاز به تریلی انتقال اضافی فراهم می کنند.
رابط های مکانیکی استاندارد شده: واحدهایی با مشخصات یکسان دارای ابعاد خارجی یکنواخت و محل سوراخ های نصب هستند. آنها به گونه ای طراحی شده اند که با طرح تماس ریلی و ثابت از نوع کابینت مربوطه مطابقت داشته باشند و امکان نصب بدون تنظیم بیشتر را فراهم کنند.
سوئیچینگ وضعیت چند موقعیتی
واحد قابل برداشت دارای سه موقعیت قفل شده مجزا در داخل کابینت است که مربوط به حالت های مختلف اتصال الکتریکی است:
موقعیت خدمات: واحد به طور کامل درج شده است. هر دو مدار اولیه و ثانویه متصل هستند و تجهیزات در حالت عملکرد عادی هستند.
موقعیت تست: واحد تا حدی خارج شده است. مدار اولیه به طور کامل قطع می شود در حالی که مدار ثانویه متصل باقی می ماند. این اجازه می دهد تا تست های عملیات مکانیکی (باز/بستن) را بدون تأثیر بر وضعیت انرژی مدار اصلی انجام دهید.
موقعیت نگهداری: واحد به طور کامل از کابینه خارج شده است. هر دو مدار اولیه و ثانویه قطع می شوند. کرکره هایی که کنتاکت های ثابت را می پوشانند به طور خودکار بسته می شوند تا ایزوله فیزیکی ایجاد کنند و ایمنی را در طول عملیات تعمیر و نگهداری تضمین کنند.